22 Niedziela Zwykła, Rok B
ZDROWA TRADYCJA WIELKIM BOGACTWEM
Istnieją tradycje i zwyczaje, które staramy się pielęgnować, jak choćby śpiewanie kolęd przy wigilijnym stole, święcenie pokarmów w Wielką Sobotę, obchody ważnych rocznic, przyjmowanie zasad obowiązujących z pokolenia na pokolenie.
Są tradycje bardziej i mniej znaczące. Ważna jest świadomość, o co w nich chodzi, ponieważ łatwo zagubić istotę i skupić się na drobiazgach, które oczom innych mogą wydać się śmieszne.
W dzisiejszej perykopie ewangelicznej Pan Jezus gani faryzeuszy i uczonych w Piśmie za koncentrowanie się na czystości rąk, kubków i naczyń, które w ich przekonaniu – jeżeli nie dba się dostatecznie – ściągają na człowieka nieczystość rytualną. Nieczysty, czyli grzeszny. Grzech jednak – popełniany w myślach, słowach lub czynie – jest wyborem człowieka i rodzi się w sercu. Żydzi zatracili istotę Prawa, które miało służyć pomocą w budowaniu relacji z Bogiem. Utworzyli dodatkowe przykazania, które niekiedy graniczyły z absurdem. Stały się też ciężarem nie do udźwignięcia.
Mądrość pomaga zachowywać przykazania zgodnie z Bożym zamysłem – by prowadziły nas drogą świętości ku życiu wiecznemu i budowały innych (por. I czytanie). Niezwykle ważne jest słuchanie słowa Bożego, a następnie wprowadzanie usłyszanego słowa w czyn, by nie pozostać wyłącznie na poziomie teorii (por. II czytanie).
Bóg pomaga nam swoją łaską. Daje dary, z których nigdy się nie wycofuje. Jest niezmienny. Wsłuchując się w Jego głos i zachowując przykazania, nie wypaczymy naszych tradycji i zwyczajów, lecz ubogacą one naszą religijność.
/Opracowanie: s. Ludwika/