„OTO ZWIASTUJĘ WAM RADOŚĆ WIELKĄ”
Strach padł na pasterzy, gdy stanął przed nimi anioł Pański, by oznajmić radosną nowinę o narodzinach Zbawiciela. Ujrzawszy „Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie”, zachwycili się niezwykłością wydarzeń i „wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli”, poszli dzielić się radosną nowiną z wszystkimi napotkanymi ludźmi.
Gdy Bóg wkracza w ludzkie życie, może pojawić się lęk, że trzeba będzie „coś” zmienić, zrezygnować ze znanych zabezpieczeń, mechanizmów obronnych, ponieść jakąś stratę, pójść w nieznane, zmienić kierunek… Tymczasem Jezus – Światłość świata rozprasza wszelkie ciemności, napełnia pokojem, dotyka ran , by uzdrowić balsamem swej miłości i obdarza pełnią swoich darów, a lęk przemienia w pewność o swojej bliskiej i czułej obecności.
Kochani! W tym świątecznym czasie, gdy na nowo pochylamy się nad Tajemnicą Wcielenia Boga-Człowieka, życzymy, by doświadczenie wpatrywania się w nowo narodzone Niemowlę leżące w żłobie, umacniało i prowadziło do zawierzenia Bogu każdej chwili życia; niech uwalnia od lęku i wlewa w serca nadzieję.
Niech pokora i uniżenie naszego Pana będą wezwaniem do pełnego z Nim zjednoczenia, by nieustannie towarzyszyła nam pewność, że Bóg jest zawsze blisko…
Z darem modlitwy przy żłóbku Dzieciątka
Siostry Bernardynki