Wniebowstąpienie Pańskie, Rok C
WIARA UMACNIA SIĘ DZIĘKI WYTRWAŁOŚCI
Radość Apostołów po wniebowstąpieniu Jezusa była niezwykła. Świadczy o tym fakt, że „stale przebywali w świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga”. Umocnieni obecnością i błogosławieństwem Mistrza, nie odczuwali już smutku ani lęku. Wręcz przeciwnie, radowali się i byli gotowi dawać świadectwo, że On żyje. Oczekiwali też spełnienia obietnicy zesłania Ducha Pocieszyciela, który uzbroi ich mocą z wysoka.
Wiara pozwala dostrzegać Boga w dziele stworzenia; dotykać, kontemplować, uwielbiać. Możemy to nazwać wpatrywaniem się w niebo – jak Apostołowie, którzy z zachwytem patrzyli na Jezusa, gdy wstępował do Ojca; wielbili i szli działać: głosić Ewangelię, uzdrawiać, wyrzucać złe duchy. To istotna wskazówka dla każdego z nas: najpierw modlitwa, rozeznawanie, a następnie działanie – nie odwrotnie.
Potrzebujemy Boga, by wskazał drogę – kierunek działania i tą drogą poprowadził. Niestety zdarza się, że podejmujemy decyzję, przystępujemy do działania i dopiero wtedy prosimy Pana o błogosławieństwo.
Bóg nie jest wujkiem, który spełnia wszystkie zachcianki. To dobry Ojciec, który z miłością wychowuje swoje dzieci, by odpowiedzialnie podchodziły do życia. Oczekiwanie na łaskę sprzyja wierze, która umacnia się dzięki wytrwałości.
Wpatrujmy się w niebo – w Jezusa Chrystusa, a potem idźmy do ludzi, wtedy nasze głoszenie przyniesie owoce.
/Opracowanie: s. Ludwika/